Roamler Reply: Hans

Ruim anderhalf jaar geleden kreeg ik een iPhone van mijn werkgever omdat er een speciale meldingen app was ontwikkeld die alleen op de iPhone werkt. Ik had toen meegedaan met een test van deze app en was direct enthousiast. Vergeleken met een gewone gsm ging er een wereld voor mij open. Alle (gratis) apps die ik de moeite waard vond, vonden hun weg naar mijn nieuwe speeltje. Toen liet mijn vriend me een artikel uit de NRC zien over Roamler, met daarbij de opmerking; “dat is net wat voor jou”. Dat was een schot in de roos!

Een leuke app waar je ook nog geld mee kon verdienen is natuurlijk helemaal het einde, dus die moest ik hebben. Gelukkig waren er toen in Rotterdam nog niet veel Roamlers actief zodat het me niet al te veel moeite kostte om een invite te bemachtigen.

Na de bekende introductie opdrachten kwam het echte werk, de betaalde opdrachten!
Dat was wel even wennen want voor sommige opdrachten moet je je grenzen verleggen.
Je moet er maar zin in hebben om stiekem bij een supermarkt foto’s te maken (soms op je knieën) en artikelen te tellen, in het begin was ik soms best zenuwachtig om gesnapt te worden, misschien dachten ze wel dat ik iets wilde stelen!

Ongemerkt was ik verslaafd aan Roamler geworden. ’s Morgens (na mijn mail checken op de iPhone) is het eerste wat ik doe kijken of er nieuwe opdrachten zijn. Het geeft een extra dimensie aan het leven, waar ik ook naartoe ga, er zijn bijna altijd wel ergens opdrachten te doen, dus ook elders wordt de Roamler app geactiveerd, of ik kijk thuis op het overzicht, dan kan er alvast rekening mee houden! Het leuke vind ik ook dat ik me veel meer met allerlei zaken bezig ben gaan houden waar ik eerst totaal niet in geïnteresseerd was, wat kunnen al die verschillende soorten tandpasta mij nou schelen of hoe de indeling van de supermarkt is, waar bepaalde producten liggen en hoe ze zijn uitgestald? Al doende leer je veel over de wondere wereld van de commercie, ook als ik gewoon boodschappen doe kijk ik of er zaken zijn die me opvallen in de desbetreffende supermarkt.

Leuk is ook te zien hoe er gereageerd wordt als je een opdracht aan het doen bent.
Wat ik al heel gewoon vind, daar denken veel andere mensen soms heel anders over, ik bedenk me dan dat ik een voorsprong op hun heb, opdrachten doen met je iPhone voor een bedrijf waar je de naam niet eens van weet, veel mensen snappen er niets van!
Je word ook inventiever, ik lees van tevoren eerst de opdracht door zodat ik ter plaatse weet wat me te doen staat, en niet onbelangrijk, hoe ik zo snel mogelijk de opdracht kan doen. Waar is de uitgang, de servicebalie en loopt er personeel of een beveiliger rond?

Ook buiten kijk ik altijd goed om me heen, je weet maar nooit of je iets ziet wat je voor een opdracht kunt gebruiken, zo heb ik al een aardig archief opgebouwd met foto’s van dingen waar ik anders geen foto van zou maken. En ik fiets moeiteloos van een supermarkt in Bergschenhoek naar een supermarkt in Capelle of vice versa en een aantal horecazaken kent voor mij ook geen geheimen meer. Al met al een leuke en gezonde verslaving die nog geld oplevert ook, wat wil een mens nog meer!